Een jaar stoppen met werken, en dan? (deel 1)

Het einde van mijn sabbatical komt razendsnel dichterbij. 1 januari ga ik weer beginnen! Ik had mezelf een jaar vrijaf gegeven. Ik leefde teveel in planningen, haal- en brengschema's en alles was verworden tot een taakje dat afgevinkt moest worden. Ikzelf was toch een soort van sluitpost geworden. Nu had ik als vitaliteitscoach veel 'maniertjes' om het allemaal wel vol te houden, maar ik wilde het niet meer. Nu klinkt het alsof dat een makkelijk besluit was, maar dat was het zeker niet. Allerlei belemmeringen ben ik tegengekomen op weg naar dat besluit en ook tijdens het jaar. Is zo'n jaar dan echt zaligmakend? Kom je helemaal tot rust? Heb ik de dingen gedaan die ik graag wilde doen? Wat is het belangrijkste dat ik meeneem als ik straks weer ga werken?

Ik wil de antwoorden op deze vragen graag met jullie delen aan de hand van het vitaliteitsmodel, dat ik in mijn werk veel gebruik(te). Het model is van Frans Bakker en Albert Sonnevelt en het is ongelooflijk simpel en toch zit alles erin. Het bevat de zes onderdelen om vitaal oud te worden. De vorm is heel bewust gekozen en geeft de volgorde van belangrijkheid weer. Echter het gaat wel om een integrale aanpak op alle zes gebieden. Het één kan niet zonder de ander.  

Een oefening die ik vaak doe in coaching en trainingen: schrijf achter elke laag uit de piramide één ding wat je meer en minder zou willen doen om hier meer energie uit te halen? Dus misschien mooi om hier voor jezelf eens op te reflecteren richting het nieuwe jaar en je goede voornemens.

Voeding: ons lichaam heeft voeding nodig die ons ook voedt met vitamines en mineralen. Er valt veel over te schrijven en te zeggen, maar feit is dat de supermarkten vol liggen met vulling. Lege calorieën, vol met suikers, die ons lijf niet wezenlijk voeden. Ik houd van koken en van gezond eten, maar ik ben er toch achter gekomen dat ik minder een keukenprinses ben dan ik had gedacht/ gehoopt. Het voornemen om de kinderen salades in plaats van brood, rauwkost, zelfgebakken bananenbrood, etc. mee naar school te geven, is jammerlijk mislukt op een paar keer na... En dat is oke. Het hoeft niet perfect. Echt niet! (die laatst keer is vooral voor mijzelf bedoeld).

Beweging: ons lijf is gemaakt voor beweging. En dit gaat zeker niet over drie keer per week sporten. Natuurlijk, dit moet je vooral doen als je dit leuk vindt, maar voor iedereen geldt: probeer zoveel mogelijk beweging in te bouwen in je dagelijkse leven. En dat is mij heel goed gelukt als thuisblijfmoeder: lopen naar school elke dag, fietsen, schoonmaken, etc. Het sporten was wel een ander verhaal. In januari toen iedereen weer aan het werk ging, ben ik als een dolle gaan sporten. Ik nam een onbeperkt yoga abonnement. Heerlijk, tot mezelf komen op de yogamat. Helemaal zen. Na vier weken had ik een overbelaste bilspier en lag ik bij de fysio op de bank. Huh, niks tot mezelf komen. Mezelf tegengekomen, eerder gezegd en mijn patroon om te presteren. Te laten zien wat ik allemaal kan. Als de juf een opmerking maakte over mijn houding, deed ik er nog een schepje bovenop. Nog dieper in de houding. Echt voelen was er niet bij.

Herstelmomenten: deze laag van de piramide gaat over een goede nachtrust, maar ook herstelmomenten (korte pauzes) gedurende de dag. Mijn nachtrust is altijd goed geweest. Sterker nog, ik denk dat dat de reden is dat ik het zo lang heb volgehouden in onze drukke prestatiemaatschappij. Slaap is namelijk ongelooflijk belangrijk om te herstellen.

Herstelmomenten overdag waren echter altijd lastig. Ik ging weleens op de WC zitten om te mediteren om tot mezelf te komen, maar meestal holde ik van het het een naar het ander. Dat heb ik dit jaar wel goed gemaakt. Heerlijk die dutjes op de bank.

Wat zou het mooi zijn als we op het werk een plek hadden waar mensen een powernap kunnen doen en zichzelf zo weer opladen. Dit is niet alleen belangrijk voor je lichaam, ook voor jouw geest. Veel werk vandaag de dag is geestelijk. We verwerken continu informatie. 

Door de continue informatiestroom en prikkels die we te verwerken krijgen, vergeten we dat we tijd nodig hebben om informatie van ons korte termijn geheugen naar ons lange termijn geheugen te verplaatsen en verbanden te leggen. Heel belangrijk voor het veelal complexe werk dat we doen. Het mooie is nu, dat je voor dit archiveren van informatie niets hoeft te doen. Sterker nog je moet er even niets voor doen. Alleen je lichaam en geest hier de tijd voor geven. Het is dus heel legitiem en uiterst belangrijk om even een blokje om te gaan, om lekker even uit het raam te staren, te dagdromen, etc. Nee, Facebooken en Linkedinnen staat hier niet bij. Het voelt misschien als ontspanning, echter het is afleiding. Je bent dan namelijk weer informatie aan het verwerken.

Dus: lekker ontspannen zonder schuldgevoelens. Je zult zien dat je daarna weer met hernieuwde energie je werk in no-time afhebt.

Tot zover deel 1 van deze blog. De volgende keer ga ik in op onderste drie lagen van de piramide. Dit zijn de lagen waar ik het meest mee bezig ben geweest tijdens mijn jaar vrijaf. Niet verwonderlijk ook, want hoe lager we komen, hoe belangrijker en hoe groter de energieoplaadcapaciteit. Tot snel!

Groet,
Karen Frank

- - - 

Karen Frank is adviseur, trainer, coach op het gebied van werken en vitaliteit. 'Alleen als je vitaal bent kan de creativiteit, kennis en het talent optimaal stromen met als gevolg meer energie, mentale veerkracht en (werk)geluk.' En het goede nieuws is dat wij veel meer invloed hebben op onze eigen vitaliteit dan we zelf denken. Karen woont samen met Bas en is moeder van Annebel en Sieb. 

Momenteel geniet ze van en sabbatical om nieuwe inspiratie op te doen en meer tijd door te brengen met zichzelf en haar dierbaren.